Stanisław Leonard Giebułtowicz (ur. 6 listopada 1891, zm. 1956) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys Syn Franciszka i Henryki. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. i k. armii. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 sierpnia 1916 w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W 1918 jego oddziałem macierzystym był pułk artylerii polowej nr 124.
Został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu porucznika. 9 września 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w 4 pułku artylerii polowej.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów artylerii. Nadal służył w 4 pułku artylerii polowej w Inowrocławiu. W 1923 pełnił obowiązki komendanta kadry baterii zapasowej. Z dniem 15 lipca 1924 zostały mu powierzone obowiązki kwatermistrza pułku. 4 października tego roku został przesunięty na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy II dywizjonu. Następnie awansowany na stopień majora artylerii ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925. W 1928 był dowódcą III dywizjonu w 10 pułku artylerii ciężkiej w Przemyślu.