Zwolniony z pracy z powodu redukcji znalazł w 1933 roku zatrudnienie w kopalni węgla kamiennego „Walenty-Wawel” w Rudzie Śląskiej, gdzie pracował z przerwami do wybuchu II wojny światowej, jako wozak, młodszy cieśla górniczy i spawacz dołowy.

Działalność polityczna Dzięki zaangażowaniu ojca w ruchu robotniczym wcześnie zetknął się z ideologią socjalistyczną. Od 1925 roku należał do Polskiej Partii Socjalistycznej. Czynny był w Czerwonym Harcerstwie i Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (OMTUR). W latach trzydziestych XX wieku należał do czołowych działaczy socjalistycznych w Bielszowicach. Z ramienia Zarządu Polskiej Partii Socjalistycznej w Bielszowicach pełnił w latach 1933-1939 funkcję opiekuna Młodzieży Socjalistycznej.

Był też członkiem Związku Strzeleckiego „Śląsk”.

Należał do Centralnego Związku Górników i wchodził w skład Rady Zakładowej kopalni „Walenty-Wawel”. W 1937 roku był jednym z organizatorów strajku w tej kopalni i kierował Komitetem Strajkowym.

W 1938 powołał Akcję Socjalistyczną przeciwstawiającą się dywersyjnej działalności organizacji niemieckich finansowanych przez Volksbund.