Architektura thumb|left|220px|Wnętrze z polichromiami Świątynia obecna (orientowana, halowa i jednonawowa) z zewnątrz wzmocniona szkarpami. Budowla ta powstała na planie prostokąta z trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Kościół nakryty jest dwuspadowym dachem dachówkowym. Okna znajdują się po południowej i wschodniej stronie, są one zamknięte ostrołukiem. Reprezentuje styl późnogotycki i została wzniesiona w 1540Włodzimierz Łęcki, Franciszek Jaśkowiak, Wielkopolska, SiT, Warszawa, 1989, s.378, . Fasada ozdobiona została ostrołukowymi blendami, a szczyt blendami półkolistymi, a także fryzem ceramicznym z dwoma maskami. Od północy do korpusu budowli przylegają zakrystia i skarbczyk, natomiast od południa kruchta wejściowa, którą przebudowano około 1800.
Wnętrze Wewnątrz znajduje się sklepienie gwiaździste i polichromia figuralna pochodząca z około połowy XVI wieku. Była ona częściowo zrekonstruowana w latach 1969–1970. Na belce tęczowej ustawiona jest gotycka grupa pasyjna (pierwsza połowa XVI wieku). Oprócz tego na wyposażeniu świątyni są trzy barokowe ołtarze oraz późnogotyckie rzeźbypraca zbiorowa, Słownik krajoznawczy Wielkopolski, PWN, 1992, s.300, . Ołtarz główny wykonany został w warsztacie snycerskim we Wschowie w 1646 r., a ufundowali go Zofia i Jerzy Iłowieccy.