George Armitage Miller (ur. 3 lutego w 1920 w Charleston, zm. 22 lipca 2012) – amerykański psycholog, pionier psychologii poznawczej.
Kariera naukowa Bakalaureat (B.A.) z historii i lingwistyki uzyskał na Uniwersytecie Alabamy w 1940, magisterium (M.A.) na tej samej uczelni w 1941. Następnie otrzymał magisterium z psychologii (1944) i doktorat (1946) na Uniwersytecie Harvarda. Podczas II wojny światowej służył w Army Signal Corps. Później pracował jako wykładowca i badacz na Uniwersytecie Harvarda, w Massachusetts Institute of Technology i na Rockefeller University. W 1979 został zatrudniony na Princeton University. W 1990 przeszedł na emeryturę. Zmarł w Plainsboro w stanie New Jersey.
W swojej pracy wyszedł od behawioryzmu, ale szybko zauważył ograniczenia tej metody. Jednym z odkryć uczonego, było stwierdzenie, że pamięć krótkotrwała człowieka może przechowywać około siedmiu jednostek informacji, jak to ujął siedem plus minus dwie. Obserwację tę zawarł w artykule The Magical Number Seven, Plus or Minus Two: Some Limits on Our Capacity for Processing Information, opublikowanym w 1956. Za centralną cechę procesów myślowych człowieka uważał redukcję przekazu do mniejszej liczby jednostek o większej pojemności znaczeniowej.