thumb|Święte dziewice witane przez Chrystusa u bram Raju. Karta z brewiarza. Tempera i złocenie na pergaminie, druga poł. XV w. – z Kolekcji Roberta Lehmana w nowojorskim Metropolitan Museum of Art. O świętym dziewictwie (De sancta virginitate) – traktat Augustyna z Hippony napisany w 401 r. poświęcony dziewictwu podejmowanemu ze względu na Ewangelię (por. Mt 19,12).
Struktura i treść Dziełko ma dwie wyraźne części: Pierwsza część. Początkowe 30 rozdziałów są poświęcone znaczeniu stanu dziewictwa i jego szczególnemu miejscu w życiu Kościoła. W rozdziałach 2-6 zostało ukazane dziewictwo Marii i jego duchowa płodność w świetle nauczania Jezusa Chrystusa w Ewangeliach Mateusza 12,46-50 oraz Łukasza 11,27-28, oraz Listach św. Pawła. W rozdziałach 7-21 zostały ukazane racje, dla których w Kościele uznaje się dziewictwo za stan wyższy od małżeństwa. W rozdziałach 22-30 dziewictwo ukazane zostało w świetle eschatologii chrześcijańskiej. Druga część. Tę część, od 31 rozdziału aż do końcowego rozdziału 56, Augustyn poświęcił konieczności pokory w życiu dziewic. Cnota szczególnie potrzebna dziewicom wobec podziwu i szacunku jakim jest otaczany ich stan.