Za formułowanie tych oskarżeń został w 1943 skazany przez Wojskowy Sąd Morski na karę 3 tygodni twierdzy (karę 2 tygodni twierdzy otrzymał skazany za te same czyny Jerzy Niezbrzycki).
W latach 1944–1946 służył w Centrum Wyszkolenia Piechoty, najpierw w baonie zapasowym w Edynburgu, od marca 1945 przebywał z polecenia przełożonych w Londynie, od marca 1946 służył w oddziale zapasowym 5 kompanii administracyjnej, w grudniu 1946 został zdemobilizowany.
W styczniu 1947 powrócił do Polski, krótko służył w Oddziale II Sztabu Generalnego LWP, następnie został przeniesiony w stan spoczynku. W 1949 został aresztowany, zeznawał jako świadek w procesie Adama Doboszyńskiego. W 1953 został skazany na karę 10 lat pozbawienia wolności, wypuszczono go w 1955, zrehabilitowano w 1957. Następnie współpracował z Wojskowym Instytutem Historycznym, w Tygodniku Ilustrowanym opublikował cykl artykułów Ze wspomnień oficera wywiadu.
Był żonaty.