w Koszycach, Brzegu, w Krakowie, a od 1425 był obywatelem Wrocławia. W 1417 roku jego działalność handlowa prowadzona wraz z Mikołajem Strachewiczem zaznała poważnych strat finansowych, przez co jego i wspólnika dom został zajęty przez wierzycieli, krakowskich kupców, Henryka Smeda oraz jego szwagrów Mikołaja i Jana Slepkoglów. Zajęte majątki zostały sprzedane: posesja nr 27 za kwotę 280 grzywien i 17,5 grosza. Nowym właścicielem został Aleksy Banke (Bancke, Banck, Bank).
Aleksy (Alexius) Banke był kupcem, finansistą. W latach 1422–1438 piastował urzędy rajcy i ławnika; w 1437 uzyskał godność seniora rady, a w 1438 pierwszego ławnika. W 1452 pełnił funkcję prowizora Nowego Szpitala Bożego Grobu. Handlował (m.in. szafranem) w Czechach, Wenecji i w Prusach. Był powiernikiem finansowym wyższego duchowieństwa, rentierem, właścicielem ziemskim. Był fundatorem ołtarza w kościele św. Elżbiety w byłej kaplicy rajcy Lutkego von der Neisse. W 1425 roku został właścicielem kamienicy nr 25 na tej samej pierzei Rynku. Prawdopodobnie powodem przeprowadzki pod numer 25 był brak przejazdu na zaplecze.