ściśle tajny rozkaz nr 001186 wydany przez ówczesnego ludowego komisarza spraw wewnętrznych Ławrientija Berię, polecający powołanie dwóch grup operacyjnych i jednej grupy śledczej w celu przetłumaczenia oraz opracowania tajnych dokumentów polskiego wywiadu (w tym Oddziału II Sztabu Głównego WP), które dostały się w ręce radzieckie po agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 roku. Kierowanie tymi grupami powierzono Trofimowi Kornijence, Bodanowi Kobułowowi i Pawłowi Sudopłatowowi; do lutego 1941 roku na podstawie akt polskiego wywiadu i Policji Państwowej ogłoszono w ZSRR listy gończe za 3168 oficerami i agentami służb specjalnych II Rzeczypospolitej.
Kornijenko brał także udział, prawdopodobnie z ramienia kontrwywiadu, w tzw. "rozładowaniu" obozów, w których przetrzymywano polskich jeńców wojennych. Stopień jego zaangażowania w zbrodnię katyńską nie jest dokładnie znany. Zapewne jego zadaniem była selekcja polskich jeńców, którzy mogli być przydatni dla kontrwywiadu.