Podczas mistrzostw świata w Brukseli w 1953 roku wywalczył złoty medal w szpadzie indywidualnej, wyprzedzając Barnabása Berzsenyiego i Włocha Fiorenzo Mariniego. W szpadzie zdobył jeszcze dwa medale: brąz drużynowo na mistrzostwach świata w Rzymie (1955) i złoto drużynowo na mistrzostwach świata w Budapeszcie (1959).
Wywalczył również dwa kolejne medale we florecie: srebro w drużynie na mistrzostwach świata w Buenos Aires (1962) oraz brąz na mistrzostwach świata w Brukseli (1953)
Po zakończeniu kariery pracował jako trener.
Jego żona, Lídia Dömölky-Sákovics, także była medalistką olimpijską w szermierce.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie Kategoria:Węgierscy olimpijczycy (Helsinki 1952) Kategoria:Węgierscy olimpijczycy (Melbourne 1956) Kategoria:Węgierscy olimpijczycy (Rzym 1960) Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1952 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1956 Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952 Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1956 Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1960 Kategoria:Węgierscy medaliści olimpijscy Kategoria:Węgierscy szermierze Kategoria:Węgierscy trenerzy szermierki Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2009