Adam Rosczewic lub Adam Rosczewicz (ur. ok. 1600 w Słupcy, zm. 12 lutego 1666 w Krakowie) – prawnik, profesor, rektor i podkanclerzy Akademii Krakowskiej.
Życiorys Pochodził z rodziny mieszczańskiej, był synem Jana. Naukę rozpoczął w 1622 w Akademii Lubrańskiego w Poznaniu, następnie studiował od 1623 w Akademii Krakowskiej. Tytuł bakałarza uzyskał w 1625, a rok później w 1626 został magistrem nauk wyzwolonych. W 1630 został wysłany jako nauczyciel do nowo utworzonej kolonii akademickiej w Białej Podlaskiej. Do Krakowa powrócił w 1635, w 1645 przeniósł się na Wydział Prawa, który wybierał go pięciokrotnie jako swojego dziekana i na którym przedłożywszy tezę Questio iuridica de solutione decimarum promował się 11 grudnia 1657 na doktora praw. W latach 1637–1644 był notariuszem w konsystorzu krakowskim. Związany tym z krakowską kurią biskupią po 1642 zyskał szczególne zaufanie biskupa Piotra Gembickiego. W 1640 został proboszczem w Smardzowicach, przed 1648 został kanonikiem w kolegiacie św. Michała na Wawelu. 16 października 1655 został po raz pierwszy wybrany rektorem Akademii Krakowskiej, urząd rektora pełnił bez formalnej elekcji przez cały czas okupacji szwedzkiej.