W dużym uproszczeniu PVM pozwala na „połączenie” większej ilości komputerów w jeden. Odbywa się to na zasadzie dołączania kolejnych hostów (komputerów), na których został zainstalowany i skonfigurowany pvm. Podłączanie hosta jest w uproszczeniu procedurą połączenia przez rsh, uruchomieniu demona pvm i dostarczenia mu informacji o tym, kto jest jego „rodzicem” oraz o parametrach istniejącej sieci.
W momencie, kiedy cała „maszyna wirtualna” już jest skonfigurowana, rola pvm sprowadza się do stanowienia pomostu wymiany informacji pomiędzy procesami, które się w pvm „zarejestrują”, oraz umożliwienia administrowania stanem zarejestrowanych w pvm procesów. Z takiego punktu widzenia pvm można nazwać raczej „demonem komunikacji międzyprocesowej” i można to podeprzeć najprostszym argumentem, mianowicie pvm nie stanowi interfejsu do systemu operacyjnego lub maszyny, na której działa dany proces.