W wytwórniach brytyjskich zbudowano łącznie 2948 samolotów tego typu, w wytwórni Canadian Aeroplanes Ltd. zbudowano tylko jeden prototyp.
W 1921 roku sprzedano licencję na budowę tego samolotu do Hiszpanii, do wytwórni Hispano-Suiza, gdzie zbudowano 60 samolotów tego typu z silnikiem o mocy 141 KM.
Użycie w lotnictwie Samoloty DH.6 były używane do szkolenia pilotów w dywizjonach szkolnych, ośrodkach szkoleniowych lotnictwa brytyjskiego, dwóch dywizjonach szkolnych i ośrodku szkolnym lotnictwa australijskiego. Pod koniec 1917 roku przekazano ok. 300 samolotów do brytyjskiego lotnictwa marynarki wojennej, gdzie po przystosowaniu ich do lotów patrolowych nad morzem zostały przydzielone do 15 dywizjonów. Zajmowały się one patrolowaniem wód przybrzeżnych Wielkiej Brytanii i zwalczaniem niemieckich okrętów podwodnych. Samoloty te zostały wyposażone w karabin maszynowy Lewis kal. 7,7 mm umieszczony w tylnej kabinie oraz posiadały ładunek bomb o masie 45 kg.
Po zakończeniu I wojny światowej samoloty używane przez lotnictwo wojskowe, nadające się do dalszego użytkowania, zostały sprzedane osobom cywilnym lub przekazane dla lotnictwa cywilnego, w sumie sprzedano ok. 1000 samolotów. Latały one jeszcze do początków lat trzydziestych.