Częściowo odniosło to skutek, gdyż do jej zwolenników należeli także unioniści ze stanów południowych.
Na konwencji wyborczej w Baltimore 9-10 maja 1860 roku członkowie nowej partii udzielili Johnowi Bellowi nominacji prezydenckiej i Edwardowi Everettowi nominacji wiceprezydenckiej w listopadowych wyborach. Mieli nadzieję, że rozbieżności w dwóch głównych obozach politycznych doprowadzą do pata i konieczności wyboru prezydenta przez Izbę Reprezentantów. Bell uzyskał ponad 590 tysięcy głosów powszechnych (12.6% całości) i 39 głosów elektorskich. Krótko po wybuchu wojny secesyjnej partia uległa rozpadowi.
Wybory prezydenckie Kandydat Głosy powszechne Głosy elektorskie 1860 John Bell 590 631 39
Wybory do Izby Reprezentantów Liczba mandatów 1860 2
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historyczne partie i ugrupowania Stanów Zjednoczonych