Jest to dwukondygnacyjny, dziewięcioosiowy, klasycystyczny dom wzniesiony na planie prostokąta, kryty wysokim, gładkim, początkowo gontowym, czterospadowym dachem. Trójosiowa część centralna została zaopatrzona od strony podjazdu w arkadowy ganek, na którym wznoszą się cztery kolumny dźwigające trójkątny fronton. Naroża domu są boniowane. W swej oryginalnej postaci pałac miał nieregularny układ wnętrz. Na parterze były pokoje administracyjne i gościnne, całe prawe skrzydło frontowe mieściło wielką salę recepcyjną. Natomiast na piętrze były: dwa salony, pokój jadalny, gabinet oraz biblioteka. Do 1914 roku pałac był bogato wyposażony. Meble w stylu klasycystycznym, empire oraz Ludwika Filipa. W bibliotece było wiele cennych pozycji, m.in. dokumenty zaopatrzone własnoręcznymi podpisami 5 królów polskich, akta ziemskie sięgające XVI wieku. Księgozbiór osiągnął liczbę 2000 tomów. Większość dzieł i dokumentów została zniszczona w 1919 roku.
Przy projektowaniu pałacu wykorzystano istniejącą już wcześniej wjazdową aleję lipową. Stworzono jednak trzyhektarowy ogród angielski. Po obu stronach gazonu wjazdowego stanęły spichlerz i stajnia koni wyjazdowych.
Majątek Bystrampol został opisany w 3.