thumb|240px|Inskrypcja 3 Inskrypcje z Bir El-Qutt (gruz. ბირ ელ ყუტის წარწერები, Bir el Qut’is C’arc’erebi) – cztery inskrypcje w formie mozaiki w kościele ufundowanym przez Piotra Iberyjskiego (ok. 417–491) niedaleko Betlejem na Pustyni Judzkiej, trzy w języku gruzińskim i jedna w języku greckim lub łacińskim zapisane pismem Asomtawruli (gruz. „majuskuła”); najstarsze znane inskrypcje zapisane w alfabecie gruzińskim (z V–VI w.).
Inskrypcje zostały odkryte przez włoskiego archeologa Virgilio Corbo (1918–1991) podczas prac prowadzonych w latach 40. i 50. XX wieku.
Historia Inskrypcje z Bir El-Qutt – w kościele ufundowanym przez Piotra Iberyjskiego (ok. 411–489) niedaleko Betlejem na Pustyni Judzkiej – to najstarsze znalezione inskrypcje zapisane w alfabecie gruzińskim. Zostały odkryte przez włoskiego archeologa Virgilio Corbo (1918–1991) podczas prac prowadzonych w Bir El-Qutt w latach 40. i 50. XX wieku podczas których odnaleziono pozostałości klasztoru gruzińskiego. Niewielki klasztor, położony ok. 6 km od Jerozolimy i 2 km od Betlejem, był pod wezwaniem św. Teodora. Inskrypcje, w formie mozaiki, znajdowały się na podłodze przyklasztornego kościoła.