René Eespere (ur. 14 grudnia 1953 w Tallinnie) – estoński kompozytor i pedagog.
Życiorys W 1977 ukończył Estońską Akademię Muzyki w Tallinnie, w klasie kompozycji Anatoliego Garšneka. W latach 1977–1979 ukończył studia podyplomowe w Moskiewskim Konserwatorium pod kierunkiem Arama Chaczaturiana i Aleksieja Nikołajewa. Od 1979 wykłada kompozycję i teorię muzyki w Estońskiej Akademii Muzyki, od 2002 jako profesor.
W latach 70. popularność przyniosły mu krótkie formy baletowe Inimene ja öö (1976), Fuuriad (1977) i Kodalased (1978), wystawione w teatrze Vanemuine w Tartu. Od lat 80. komponuje symfoniczne utwory wokalno-instrumentalne z przesłaniem etycznym, patriotycznym i egzystencjalnym, takie jak oratoria Passiones (1980/2000), Müsteerium (1981) i Mediterium (1982/1985), poemat chóralny Lehekülg Sakalamaa kroonikast (1983) oraz kantaty Glorificatio (1990) i Mater rosae (2003). Pisze także pieśni patriotyczne oraz piosenki dla dzieci.
W swoich utworach kameralnych inspirowanych początkowo barokiem, w latach 90. zaczął skupiać się na barwie brzmienia, m.in. w takich utworach jak Trivium na flet, skrzypce i gitarę (1991), Significatio na skrzypce, gitarę i wiolonczelę (1999), Skulptuuri hommik na skrzypce, wibrafon i gitarę (2001) i Ambitus na sześć instrumentów (2002).