Yunhua Zhiyan (602-668; chiń. trad. 雲華智儼, pinyin Yúnhuá Zhìyǎn) – chiński mnich buddyjski, przyczynił się do sinizacji buddyzmu, drugi patriarcha szkoły huayan.
Biografia Zhiyan pochodził z Tianshui, miasta położonego niedaleko od Chang’anu, który był wówczas stolicą państwa Tangów. Był synem urzędnika prowincji Shenzhou. Gdy Zhiyan miał dwanaście lat w jego domu pojawił się mnich Dixin Dushun, który położył dłoń na jego głowie i powiedział do ojca: "To jest mój syn, powinieneś mi go oddać". Ponieważ Dushun był bardzo znanym mnichem, rodzice z radością spełnili jego życzenieGarma C.C. Chang. Buddyjska nauka o całości istnienia. Str. 276.
Dushun zaprowadził chłopca do klasztoru Zhixiang, który znajdował się na górze Zhongnan. Tam przekazał nauczanie Zhiyana w ręce jednego z jego starszych uczniów. W 615 r. przyjął ordynację mnisią. Po jakimś czasie Zhiyan rozpoczął studia u najwybitniejszych mnichów w Chang’anie. Studiował nauki wszystkich scholastycznych szkół buddyjskich istniejących w Chinach w VII wieku. Największy wpływ wywarły na nim takie teksty jak She dasheng lun (skr. Mahāyānasaṃgraha) Asangi, a później także sama Mahāvaipulya-buddhagaṇḍavyūha Sūtra przetłumaczona na język chiński jako Huayan jing. W tym czasie doskonalił także znajomość sanskrytu pod kierunkiem dwóch indyjskich mnichów.