11, 12.
Xuanzang zaczął głosić naukę, która uderzała w samą istotę "nowego buddyzmu" z jego wiarą w to, że każda istota ma w sobie naturę Buddy, a zatem może osiągnąć oświecenie. Tymczasem nowe nauki Xuanzanga odmawiały tej możliwości pewnej klasie ludzi. Dlatego Zhiyan, a za nim cała tradycja huayan, zaklasyfikował nauki szkoły faxiang jako quasimahajanistyczne. Ponieważ doktryna tathagatagarbhy była główną doktryną szkoły wczesnej faxiang, Zhiyan odwoływał się do niej w walce z nowymi naukami tej szkołyPeter N. Gregory. Tsung-mi and the Sinification of Buddhism. Str. 12.
W swojej pracy Huayan jing kongmu zhang Zhiyan stworzył klasyfikację nauk, do której później ustosunkował się (i zmieniał ją) jego uczeń Fazang. Panjiao (klasyfikacja nauk) Zhiyana składała się z trzech luźno powiązanych rubryk: 1.nauki stopniowe, nauki nagłe, nauki doskonałe; 2. mały pojazd, trzy pojazdy, jeden pojazd; 3. zwyczajne; ogólne nauki, odrębne naukiPeter N. Gregory. Tsung-mi and the Sinification of Buddhism. Str. 117.