Studia medyczne W 1888 przeniosła się do Szwajcarii, aby studiować medycynę na Uniwersytecie Zuryskim. W semestrze letnim w 1889 studiowała na Uniwersytecie Genewskim. Przed pierwszym egzaminem państwowym, w 1890, musiała zdać ponownie egzamin maturalny, ponieważ jej wiedeńskie zaświadczenie nie było uważane za kompletny dowód koniecznej edukacji szkolnej. Podczas studiów pracowała przez jeden semestr w uniwersyteckiej klinice okulistycznej (niem. Universitäts-Augenklinik) jako asystentka. W 1893 ukończyła studia i napisała rozprawę o zapaleniu siatkówki (niem. Ueber die Lebensdauer nach dem Auftreten von Retinitis albuminurica) pod kierunkiem okulisty Ottona Haaba. W grudniu 1893 zdała egzamin lekarski w Zurychu.
Powrót do Wiednia Po uzyskaniu doktoratu w 1894 wróciła do Wiednia, gdzie podjęła starania w celu uzyskania prawo do prowadzenia praktyki lekarskiej w Austrii. Uzyskany dyplom uprawniał ją do wykonywania zawodu lekarza we wszystkich kantonach Szwajcarii. Jej działania były wspierane przez Stowarzyszenie na rzecz Zaawansowanej Edukacji Kobiet (niem. Verein für erweiterte Frauenbildung). w 1894 przez kilka miesięcy pracowała jako wolontariuszka w pierwszej klinice położniczej pod kierunkiem Friedricha Schauta a także w Bośni i Hercegowinie, gdzie muzułmańskie kobiety odmawiały leczenia się u mężczyzn.