Drogi wędrówek twórczych rysunku Cykl I 1980–1981Od 1980 r. dyscyplina rzeźbiarska miała ogromny wpływ na konstruowanie kompozycji rysunkowych. Szczególnie w początkowej fazie rysunki zostały inspirowane rzeźbą lub były przeznaczone do realizacji rzeźbiarskich – całościennych płaskorzeźb w drewnie lub ceramice, z zastosowaniem koloru. Powstały wtedy również rysunki kubizujące.Cykl II 1982–1985To filozoficzna refleksja nad życiem i śmiercią. Artysta dostrzega dramat istnienia, jednak nie tragizuje go przepuszczając przez filtr liryzmu, który wycisza i łagodzi wzburzone emocje, wprowadza zwyczajność w podporządkowaniu się losowi Rysunki głównie czarno-białe, z lekką sepią, kolor wprowadzany bardzo oszczędnieCykl III 1986–1989Rysunki stały się bardziej malarskie, a przedmioty miękkie, zwiewne, lekkie, przejrzyste. Został wprowadzony kolor. Nastąpiło uwolnienie od obsesji Cyklu II. Technika rysunków – ołówek, kredka sepia, kredki akwarelowe na papierze.

Wystawy Udział we wszystkich wystawach okręgowych ZPAP w Łodzi w latach 1952–1973 XII Festiwal w Sopocie, 1959 r. III Ogólnopolska Wystawa Sztuki Nowoczesnej, Warszawa, 1960 r. W XX-lecie Ludowego Wojska Polskiego, Wystawa Łódzkiego Okręgu ZPAP, BWA w Łodzi, 1963 r.