Zamek Hermana – zamek w Narwie, nad rzeką o tej samej nazwie, założony w 1256 przez Duńczyków. Pierwszy kamienny zamek został zbudowany na początku XIV w., od 1346 należał do inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego.
Najlepiej zachowany obiekt obronny tego typu w Estonii, pełni funkcje muzealne.
Historia thumb|Wieża na zamku thumb|Pomnik Lenina na dziedzińcu Około połowy XIII wieku Duńczycy po zdobyciu północnej Estonii zbudowali drewnianą twierdzę graniczną przy starym trakcie, nad rzeką Narwą. Pod osłoną twierdzy starsza osada nabrała miejskiego charakteru, do połowy XIV w. przekształcając się w miasto Narwę. Po kilku konfliktach z Rusią, na początku XIV wieku Duńczycy rozpoczęli budowę kamiennej twierdzy. Był to niewielki, przypominający kasztel budynek o 40-metrowych bokach. Wieża, poprzedniczka dzisiejszej, znajdowała się w jej północno-zachodnim narożniku.
Na początku XIV wieku w północnej stronie warowni założono niewielki dziedziniec, a w połowie stulecia dodano duży dziedziniec po zachodniej stronie, gdzie obywatele mogli chronić się w razie wojen, gdyż pod rządami duńskimi miasto Narwa nie było otoczone murami.