Trybunał inkwizycji w Madrycie – jeden z trybunałów hiszpańskiej inkwizycji, oficjalnie zwany Trybunałem inkwizycji na dworze królewskim (Tribunal de la Inquisición de Corte). Istniał od połowy XVII wieku do 1820 (z przerwą w 1808-1814).
Historia Madryt w końcu XV wieku nie był miejscowością o większym znaczeniu politycznym lub kościelnym. W związku z tym nie stał się wówczas siedzibą trybunału inkwizycyjnego, lecz (zgodnie z przynależnością diecezjalną) znalazł się w okręgu trybunału inkwizycji z Toledo. W 1490 odnotowano w źródłach wizytację Madrytu i okolic przez inkwizytorów Toledo, a w XVI wieku w Madrycie rezydował komisarz trybunału toledańskiego.
Sytuacja zaczęła się zmieniać stopniowo po 1561, gdy Madryt stał się siedzibą dworu królewskiego, w tym także Rady Najwyższej i Generalnej Inkwizycji (tzw. Supremy). Począwszy od 1583 Suprema zaczęła wyznaczać bezpośrednio własnego komisarza w Madrycie, obok komisarza inkwizytorów Toledo. Komisarz ten był kimś w rodzaju łącznika między trybunałem toledańskim a Supremą i nie miał prawa samodzielnie, bez konsultacji z inkwizytorami z Toledo, prowadzić procesów. W 1593 w trybunale toledańskim, w którym zasiadało dotąd (od 1568) trzech inkwizytorów, mianowano czwartego inkwizytora z obowiązkiem rezydencji w Madrycie na dworze królewskim (tzw.