Paradoks Newcomba – paradoks w teorii gier, w której jeden z graczy ma zdolność przewidywania ruchów drugiego.
Historia Paradoks Newcomba pierwszy raz został opisany przez Wiliama Newcomba pracującego w University of California's Lawrence Livermore Laboratory. Wśród filozofów rozpowszechnił go Robert Nozick w roku 1969. Artykuł na ten temat ukazał się w Scientific American w roku 1974.
Treść paradoksu Wyobraź sobie dwóch graczy, Przewidującego i Wybierającego, którzy biorą udział w następującej grze: W ma do dyspozycji dwa pudełka – otwarte pudełko I z 1000 zł oraz zamknięte pudełko II z 1 000 000 zł lub puste – W nie wie, która z tych opcji występuje. W wybiera, czy chce dostać oba pudełka, czy tylko pudełko II. P dzień wcześniej przewidział, co wybierze W. Jeżeli W weźmie oba pudełka, to pudełko II P pozostawi puste; jeżeli W wybierze tylko pudełko II, to P włoży do niego 1 000 000 zł. W zdaje sobie sprawę ze sposobu działania P opisanego powyżej, ale nie wie, jaki jego ruch przewidział P w danej rozgrywce.
Pytanie: Czy W ma wybrać oba pudełka, czy jedno?