2 grudnia 1748 roku został mianowany biskupem pomocniczym Trewiru, a także biskupem tytularnym Myriophytonu. Sakrę biskupią przyjął 16 lutego 1749 roku. Ponadto został mianowany wicekanclerzem uniwersytetu trewirskiego. W 1763 roku opublikował swoje najsłynniejsze dzieło „O stanie Kościoła i prawowitej władzy papieża rzymskiego księga pojedyncza ułożona ku zjednoczeniu rozszczepionych w religii chrześcijan”, w którym zawarł tezy febronianizmu.
W 1778 roku zwrócił się z prośbą o nominację na biskupa sufragana diecezji trewirskiej i została ona rozpatrzona pozytywnie. Jednocześnie zrezygnował z funkcji dziekana kapituły św. Symeona. Około dwa lata przed śmiercią odrzucił głoszone przez siebie tezy febronianizmu. Zmarł 2 września 1790 w Montquintin (współcześnie Luksemburg).
Dzieła Lista: De jurisprudentia naturali et summo imperio (1724) Historia Trevirensis diplomatica et pragmatica (1750) Normæ studiorum pro universitate Trevirensi et gymnasio Confluentino (1751) Prodromus historiæ Trevirensis (1757) Argumenta psalmorum et canticorum (1759) O stanie Kościoła i