Marisol Escobar (ur. 22 maja 1930 w Paryżu, zm. 30 kwietnia 2016 w Nowym Jorku) – amerykańska rzeźbiarka figuratywna, łącząca drewno z innymi materiałami.
Życiorys Urodziła się w Paryżu w wenezuelskiej rodzinie, spędziła młodość w Los Angeles i Paryżu, studiując krótko w École des Beaux-Arts (1949). W 1950 przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie studiowała w Art Students League of New York i Hans Hofmann School of Fine Arts. Swoje wczesne figury, grubo ciosane, wykonywała głównie z drewna. W Nowym Jorku nawiązała kontakty z abstrakcyjnymi ekspresjonistycznymi – Willemem de Kooningiem, Franzem Kline i Jacksonem Pollockiem. Kojarzona często z pop-artem, włączała wiele innych wpływów stylistycznych do swojej pracy – sztukę ludową, sztukę prekolumbijską, kubizm, dadaizm i kolaż, kontestując jednocześnie klasyfikację sztuki na te nurty. Szeroko rozpoznawalna artystką stała się w latach 60., dzięki zestawieniom bezwładnych form i malowanego gipsu i przyborów nadających pracom śmiertelnie poważną ironię. Wiele z jej prac przedstawia wariacje o komórce rodzinnej. Jej portrety grup osób publicznych, m.in. Charles’a de Gaulle'a i Lyndona B. Johnsona (1967) są szczególnie satyryczne. W 1961 była włączona do wystawy Museum of Modern Arts "The Art of Assemblage" ("Sztuka Asamblażu").