Karmelici w Polsce Do Polski karmelici zostali sprowadzeni w 1397 r. przez Jadwigę Andegaweńską i Władysława II Jagiełłę. Początkowo mieli klasztory w Krakowie, Płońsku, Bydgoszczy i Poznaniu, które należały do prowincji niemieckiej, a od 1441 r. do czeskiej. Pod koniec panowania dynastii Jagiellonów posiadali już 11 klasztorów. Szczególny rozkwit przypadł na wiek XVII i XVIII. Od roku 1536 datuje się początek samodzielnej prowincji polskiej. Sto pięćdziesiąt lat później Rzeczpospolita posiadała już dwie prowincje (1687 r.): małopolską i litewsko-ruską. W wieku XVIII karmelici posiadali aż 86 klasztorów w pięciu prowincjach.
XIX wiek nie był dla tych prowincji łaskawy. Wydarzenia polityczne, konsekwencje rozbiorów i represje popowstaniowe stały się przyczyną kasaty prawie wszystkich domów zakonnych. Pozostałe utworzyły istniejącą obecnie jedną prowincję. Wśród wybitnych polskich karmelitów byli m.in.: Marek Jandołowicz, Marcin Jurewicz, Bartłomiej Bużewski, bł. Hilary Januszewski, o. Albert Urbański, o. Wincenty Kruszewski.