Ludwik Śniady (ur. 18 maja 1885 w Borzęcicach, zm. ?) – polski działacz socjalistyczny i związkowy, radny miasta Poznania w latach 1922–1933 z ramienia PPS (od 1930 PPS dawnej Frakcji Rewolucyjnej), dziennikarz.

Życiorys Urodził się w rodzinie Wawrzyńca Śniadego i Teofili z domu Jankowskiej. W młodości wyuczył się zawodu krawca. W 1906 wyemigrował w głąb Niemiec, prawdopodobnie w poszukiwaniu pracy. W 1916 został zmobilizowany do armii niemieckiej. W grudniu 1918 wrócił do Wielkopolski.

W 1919 zaangażował się w odtworzenie w Poznaniu oddziału PPS. W październiku tego roku został wybrany do Komitetu Wykonawczego PPS b. Wielkiego Księstwa Poznańskiego (który później rozszerzono o województwo pomorskie). W marcu następnego roku wyjechał do Torunia, z zadaniem utworzenia tam okręgowego komitetu robotniczego partii. Jeszcze w tym samym miesiącu, konferencja pomorska PPS delegowała Śniadego do Rady Naczelnej PPS. Niestety komitet toruński nie odegrał żadnej roli w życiu politycznym miasta i Śniady w 1921 wrócił do Poznania. W tym czasie działał również w związkach zawodowych.