1 czerwca 1921 roku nadal pełnił służbę w DOGen. „Lwów”, a jego oddziałem macierzystym był 47 pułk piechoty. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 158. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 47 pp. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu w 19 pułku piechoty we Lwowie. W następnym roku był dowódcą III batalionu. W marcu 1924 roku został przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu sztabowego. 31 marca 1924 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 67. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W styczniu 1925 roku został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie na stanowisku pełniącego obowiązki szefa Oddziału Wyszkolenia, pozostając oficerem nadetatowym 19 pp. W 1926 został przeniesiony z DOK VI na stanowisko zastępcy dowódcy 19 pułku piechoty. 18 lutego 1927 został zwolniony ze stanowiska z równoczesnym przeniesieniem służbowym do PKU Kamionka Strumiłowa na okres 4 miesięcy celem odbycia praktyki poborowej. 31 marca 1927 został przeniesiony służbowo do PKU Lwów Powiat na okres 4 miesięcy. W lipcu 1927 został przeniesiony do kardy oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do Powiatowej Komendy Uzupełnień Rawa Ruska na stanowisko komendanta.