Widział don Beltrana, składającego jej propozycję małżeństwa i wszystkiego się domyślił. To ją podejmował w nocy tak wystawnie don Garcia. Przyrzeka zemstę.
Akt II Don Garcia otrzymuje liścik od Lukrecji (Jacinty), wzywający go na spotkanie nocą pod jej balkonem. Sługa don Juana przynosi mu wyzwanie na pojedynek. Ojciec don Garcii domaga się, by przejechał się wraz z nim pod oknami Jacinty. Jacinta zdumiona rozpoznaje w nim Peruwiańczyka spotkanego na mieście. Don Garcia przerażony, że ojciec ożeni go wbrew jego woli z kobietą, której nie kocha, okłamuje go, że był zmuszony zawrzeć małżeństwo w Salamance, przyłapany na gorącym uczynku przez ojca i braci jego ukochanej Sanchy. Stawiwszy się na miejsce pojedynku z don Juanem dowiaduje się, że przyczyną zwady jest zazdrość kolegi o Jacintę. Zapewnia go, że nie dla niej wydał ucztę i życzy mu powodzenia w miłości. Przyjaciel don Juana, don Feliks, przynosi mu wiadomość, że don Garcia nie mógł wydać żadnej uczty, bo ledwo wczoraj przybył do Madrytu. Don Juan biegnie powiadomić o tym Jacintę. U dziewczyny zjawia się też don Beltran i wycofuje się ze złożonej propozycji ze względu na ślub syna. Kiedy don Garcia zjawia się pod balkonem, Jacinta, która podaje się za Lukrecję, oskarża go o trzykrotne kłamstwoː że przybył z Peru, wydał ucztę i jest stanu wolnego.