W 1939 roku Król Zog I uciekł do Grecji, a Włosi zajęli Albanię.
W maju 1939 roku nastąpiła mobilizacja w Grecji i Sulejman zaciągnął się do wojska. Po konflikcie z włoskim żołnierzem, Zulfikar został aresztowany i przez kraty bramy duchowny udzielił mu ślubu z Esmą. Po odejściu Włochów, Sulejman uwolnił Zulfikara z aresztu, a ranny Omer zmarł. W 1941 roku Niemcy zajęły Grecję, i komuniści zaczęli agitacje wśród społeczeństwa. Zulfikar wstąpił do ruchu oporu i spotkał Rasita w partyzantce komunistycznej, który rzekł, że jest „nie jest Rasitem, tylko czerwonym towarzyszem”. Zulfikar razem z Esmą uciekli z oddziału, gdy partyzanci wysadzili most. Hikmet burmistrz Goriçki został rozstrzelany razem z innymi zakładnikami. Sulejman otrzymał propozycję wyjazdu z kraju, ale odmówił. Sulejman z powodu małżeństwa z żydówką Miriam, został naznaczony Gwiazdą Dawida i w kwietniu 1943 roku wraz z małą córką Eleni został odesłany do obozu koncentracyjnego w Buchenwald.