Połoczany (biał. Палачаны, ros. Полочаны) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Połoczany, którego jest siedzibą.
W Połoczanach znajdują się kościół rzymskokatolicki, cerkiew prawosławna i stacja kolejowa Połoczany na linii Mołodeczno – Lida. Siedziba parafii prawosławnej (pw. Narodzenia Matki Bożej) i rzymskokatolickiej (pw. św. Rocha).
Za czasów carskich i w II Rzeczypospolitej siedziba gminy Połoczany.
Obecna wieś składa się z czterech dawnych wsi: Połoczany, Czerepy, Oborek i Łapińce. Prócz Połoczan największą wsią był Oborek, który w XIX w. był siedzibą okręgu wiejskiego i parafii katolickiej W Oborku urodził się Leonard Chodźko.
Historia W czasach zaborów wieś w okręgu wiejskim Oborek, w gminie Połoczany, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.W 1866 roku liczyła 95 mieszkańców w 11 domach, należała do dóbr Jachimowszczyzna, własność Prószyńskich.
W latach 1921–1945 wieś, osada, folwark i osada kolejowa leżały w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)., w powiecie wołożyńskim, a od 1927 w powiecie mołodeckim, w gminie PołoczanyDz.U. z 1925 r. nr 67, poz.