Oszustwo szybko wyszło na jaw i dziewczyna zaczęła służyć pod prawdziwym imieniem.
Rimma zorganizowała służbę ratowania rannych z pola bitwy, sama pojawiała się w najniebezpieczniejszych miejscach. Pierwsze odznaczenie, medal św. Jerzego IV stopnia otrzymała podczas walk w Karpatach, za wyniesienie z pola bitwy rannego chorążego Gawriłowa, drugi medal otrzymała za uratowanie chorążego Sokołowa i przywrócenie uszkodzonej linii komunikacyjnej. Pułk uwielbiał swoją pielęgniarkę i uważali ją za talizman pułku. W sierpniu 1915 roku, zapisała się do 105 Orenburskiego Pułku Piechoty, gdzie służył jej brat, pułkowy lekarz Władimir Iwanow.
9 września 1915 w pobliżu wsi Mokra Dubrawa (obecnie rejon piński, obwód brzeski Białorusi) podczas bitwy Rimma Iwanowa znalazła się pod ostrzałem pomagając rannym. Kiedy obaj oficerowie zginęli w czasie bitwy, przejęła dowództwo i poprowadziła żołnierzy w stronę okopów wroga. Pozycja została zajęta, ale ona sama została śmiertelnie zraniona kulą w udo. 10 września 1915 odbył się pogrzeb we wsi Dobrosławka. Brat Rimmy, Władimir Iwanow przeniósł ciało siostry do jego rodzinnego Stawropola, gdzie została pochowana z honorami na cmentarzu w pobliżu cerkwi św.