Ośrodek północny rozumiał, że alajawidźniana nie jest tożsama z (czystą) takością, a ośrodek południowy utożsamiał alajawidźnianę z (czystą) takością i naturą BuddyWhalen W. Lai. The Pure and the Impure: The Mencian Problematik in Chinese Buddhism. Str. 311.
W VI w. powstał założony przez Xinxinga (信行, 540-594) ruch Trzech Poziomów (chiń. 三階教, pinyin sanjie jiao), ewidentnie powiązany ze szkołą dilun. Xinxing był prawdopodobnie uczniem mnicha dilun - Lingyu (518-605). Chociaż teksty sanjie i praktyki tego ruchu zostały aż pięciokrotnie zabronione przez cesarza, to w zasadzie niczym się one nie różniły od innych tekstów i praktyk tego okresu. Soteriologia tego ruchu pozostaje uderzająco wyprzedzająca tak potężne sektariańskie ruchy jak chan i Szkoła Czystej KrainyWendi L. Adamek. The Mystique of Transmission. Str. 120. Np. ich praktyka medytacyjna była w typie "nagłej" i niedualnej, i nosiła nazwę bezcechowego czy też nieznakowanego samadhi (chiń. wuxiang sanmei guan). Ze stolicą w Ye związany był Lingyu. Jednak udał się na górę Bao w Henanie, gdzie przebywał w klasztorze, który przez cesarza Wena z dynastii Sui (pan. 581-604) został w 591 r. na jego cześć nazwany Lingqquan (Źródło Linga lub Duchowe źródło). Lingyu stworzył w grocie na górze Bao program dewocjonalny, zawierający m.in.