Henryk Kintopf (ur. 28 lub 29 listopada 1896 w Warszawie, zm. ?) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, urzędnik samorządowy w II Rzeczypospolitej.

Życiorys Urodził się 28 lub 29Rocznik Oficerski 1928, Rocznik Oficerski Rezerw 1934. listopada 1896 w Warszawie jako syn Pauliny i Emila. Przed 1914 był członkiem Drużyny Strzeleckiej. Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich i działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. 16 sierpnia 1916 został ranny pod Jeziornem. Był wówczas żołnierzem 2 kompanii III batalionu 1 pułku piechoty.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był oficerem 22 pułku piechoty w Siedlacach. W istocie od stycznia 1921 do listopada 1928 służył w Oddziale II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, przebywał na placówkach w Łotwie, Rosji i Estonii (tam kierował Placówką Wywiadowczą Rewal)Janusz Mierzwa Słownik biograficzny starostów Drugiej Rzeczypospolitej. Tom 2, wyd. LTW, Łomianki 2022, s. 130–131.. W 1928 był przydzielony do Biuro Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. Z dniem 1 grudnia 1931 został przydzielony z dyspozycji Prezesa Rady Ministrów do dyspozycji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na okres sześciu miesięcy.