Charlotte Perkins Gilman, także Charlotte Perkins Stetson (ur. 3 lipca 1860 w Hartford, zm. 17 sierpnia 1935 w Pasadenie) – amerykańska sufrażystka, autorka powieści, opowiadań, poezji i literatury faktu. Jej pozycję w literaturze ugruntowało autobiograficzne opowiadanie Żółta tapeta, będące studium depresji poporodowej. Postępowe poglądy i niekonwencjonalny styl życia Charlotte Perkins Gilman stanowiły wzór dla przyszłych pokoleń feministek.
Życiorys Dzieciństwo Jej ojciec, (1828–1899) pochodził ze znanej rodziny, do której należały m.in. Harriet Beecher Stowe – abolicjonistka, autorka Chaty wuja Toma, – aktywistka amerykańskiego ruchu sufrażystek i – nauczycielka walcząca o prawa kobiet do wykształcenia, a także o prawa Indian do zachowania terenów etnicznych.
Frederick Beecher Perkins wstąpił na Uniwersytet Yale w 1846, jednak po dwóch latach porzucił studia. (W 1860 uczelnia ta przyznała mu tytuł magistra sztuki.) W 1848 zatrudnił się w kancelarii prawnej swojego ojca, w 1852 ukończył bibliotekarstwo w Connecticut Normal School (obecnie ) i przez krótki czas pracował jako nauczyciel w Greenwich w stanie Connecticut. W 1857 został asystentem redaktora „”.