Czarny Roman, właściwie Jan Wiesław Polkowski (ur. 29 sierpnia 1950 w Warszawie, zm. 5 grudnia 2017 tamże) – polski bezdomny, który stał się elementem warszawskiego folkloru i o którym krążyły miejskie legendy.
Życie codzienne Całymi dniami spacerował po ulicach Śródmieścia. Najczęściej pojawiał się na Nowym Świecie, Chmielnej, Krakowskim Przedmieściu, Starym Mieście i w Ogrodzie SaskimKatarzyna Kucharska. Na przykład Czarny Roman. Raport kulturoznawczy o „chodzącej legendzie Warszawy” Białostockie Studia Literaturoznawcze, nr 7, 2015, s. 29-38 dostęp online. Ostatnie miesiące swojego życia spędził w okolicach Centrum Sztuki Współczesnej. Z powodu czarnego ubioru (zimą zamieniał go na jaskrawy kombinezon narciarski) znany był w stolicy jako Czarny Roman, ale też Czarny Janek albo Kruk. Potem widywano go w różowym stroju lub kombinezonie z lat 80. XX wieku.
Często mówił przypadkowo spotkanym przechodniom, że jest „świadomością nieśmiertelności mordu” i przedstawiał się jako Nieśmiertelny. Był zdecydowanym przeciwnikiem alkoholu i narkotyków.
Wzbudzał w mieszkańcach stolicy strach, zwłaszcza gdy przepowiadał miejską katastrofę. Na Warszawę miał spaść meteoryt, który zabije 1,2 mln osób. Przepowiadał także daty śmierci przechodniów i osób spotkanych w kawiarniach.