Pomimo obietnic królewskich don Melendo ucieka z córkami na ziemie Villagomezów. Król jest przekonany, że Rodrigo go zdradził i przysięga się zemścić. Niania Rodriga, Jimena, przyrzeka połamać kości każdemu kto mu wejdzie w drogę. Do Valmadrigal przybywa incognito król Nawarry prosić don Rodriga, by pośredniczył w jego staraniach o rękę córki księcia Galicji, doni Elwiry. Pojawia się też w przebraniu Alfons V w towarzystwie Ramira, by dokonać zemsty. Natykają się na Rodriga z Jacintą. Gdy Rodrigo sięga po miecz, Ramiro ujawnia, że jest z nim król i zakazuje dobywać przeciw niemu broni. Jimena obezwładnia króla, by jej pan mógł spokojnie walczyć, a ten bez trudu pokonuje Ramira i uchodzi. Następnie za radą księcia Galicji ucieka w góry, by uniknąć zemsty królewskiej.
Don Melendo oznajmia Alfonsowi, że po afroncie, jakiego doznał, nie jest już dłużej jego poddanym, jednak Elwira, która zachowała go we wdzięcznej pamięci jest gotowa go poślubić. Jeśli jednak król nadal chce poślubić księżniczkę Kastylii, ona odda rękę królowi Nawarry. Przekonany tym argumentem Alfons decyduje się uczynić ją swą żoną i królową. Rodrigo poślubia Leonorę, a król Nawarry – hrabiankę Kastylii.