Wanda Władysława Ładzina z domu Szczuka (ur. 18 lipca 1880 w Warszawie, zm. 12 grudnia 1966 w Paryżu) – polska działaczka społeczna i polityczna, pisarka, publicystka, posłanka na Sejm I kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego.

Biografia Córka prezesa Sądu Okręgowego w Warszawie Stanisława Szczuki i Wandy z domu Starzyńskiej. Kształciła się w Wyższej Szkole im. Królowej Saskiej w Dreźnie, gdzie zdała maturę, w Szkole Gersona w Warszawie (klasa rysunkowa). Studiowała malarstwo. Od 1906 pracowała w organizacjach charytatywnych w Łodzi oraz przy stałych kursach dla robotników.

I wojna światowa została ją we Francji. Ukończyła kursy pielęgniarskie w Paryżu (instruktorka sanitarna) i jako członek Czerwonego Krzyża i Union des Femmes de France pracowała w szpitalach (służbę zakończyła w stopniu kapitana służby sanitarnej). W 1918 powróciła do Polski, gdzie założyła Narodową Organizację Kobiet. Podczas wojny polsko-bolszewickiej prowadziła patrol sanitarny, następnie przydzielona została do dowództwa 3. Armii. Wzięła udział w akcji plebiscytowej na Śląsku.

Po wojnie powróciła do Łodzi, gdzie udzielała się w Polskim Czerwonym Krzyżu (przewodnicząca Sekcji Sióstr), w związkach zawodowych kobiet i w Stowarzyszeniu Sług Katolickich (kierowniczka i opiekunka).