Naukowcy, którzy posługują się w swoich badaniach gender history, nie zawsze są związani z ideowo z feminizmem. Nurt ten występuje także np. w nauce katolickiej. Już w 1974 roku historyczka benedyktyńska Jadwiga Stabińska, w swojej monografii o Wincentym Kadłubku, poddała postać średniowiecznego kronikarza analizie genderowej, a podsumowując badania stwierdziła: Jak każdy mężczyzna, Wincenty musiał mieć żeńskie bożyszcze i stworzył je sobie w postaci Wandy, umieszczonej na niebotycznych wyżynach uroku i cnoty. Ale poza tym na kobiety spogląda z pozycji „pana stworzenia”, istoty wyższej i szlachetniejszej, którą kazi samo zetknięcie z pośledniejszą połową rodzaju ludzkiego. (…) Prawda, czasem mistrz Wincenty, jak potem Tomasz z Akwinu, okazuje więcej względów, przyznając, że kobieta może przewyższać wielu mężczyzn i być roztropniejsza ponad swoją płeć, ale taka paternalistyczna łaskawość bardziej jeszcze irytuje niż inwektywy. Pod tym względem bardziej kurtuazyjny był Gall, który raz tylko wyraził się z odcieniem wyższości, że Rycheza, jak na kobietę, dobrze sprawowała rządy.
Dziedziny badań naukowych W gender history wyróżnia się trzy główne dziedziny badawcze, chociaż niekiedy, w poszczególnych pracach naukowych, ulegają one wymieszaniu.