Jurij (Hryhorij) Oliferowicz Zbanacki (ukr. Ю́рій (Григо́рій) Оліфе́рович Збана́цький, ros. Григорий ((Юрий) Олиферович Збанацкий, ur. we wsi Barsuki w rejonie kozieleckim w obwodzie czernihowskim, zm. 25 kwietnia 1994 w Kijowie) – ukraiński pisarz.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Ukończył technikum pedagogiczne w Czernihowie i Instytut Pedagogiczny w Nieżynie. Pracował jako nauczyciel, dyrektor szkoły średniej i kierownik rejonowego oddziału edukacji narodowej, a od lipca 1940 do ataku Niemiec na ZSRR redaktor rejonowej gazety. Od 1939 należał do WKP(b). Po zajęciu Ukrainy przez Niemcy w 1941 pozostał na okupowanym terytorium, by organizować walkę partyzancką, i został dowódcą oddziału partyzanckiego im. Szczorsa, który od października do sierpnia 1943 przeprowadził wiele akcji w obwodzie czernihowskim i kijowskim, m.in. na odcinku kolejowym Kijów-Nieżyn-Czernihów, na trasie Kijów-Czernihów i na brzegach Desny i Dniepru, niszcząc mosty i składy z zapasami, wykolejając pociągi i atakując garnizony. W sierpniu 1943 oddział ten przemianowano na Zjednoczenie im. Szczorsa, które 11-12 września 1943 uchwyciło trzy przyczółki na Deśnie. W latach 1944–1945 pracował w Ukraińskim Sztabie Ruchu Partyzanckiego, po wojnie wstąpił do Związku Pisarzy ZSRR.