W lipcu 2010 roku Craig Buntin zakończył karierę, przez co Duhamel również zaczęła rozważać odejście ze sportu borykając się z własnymi problemami zdrowotnymi: dyskopatią kręgosłupa, dysfunkcją nerwów w nodze, dwoma załamaniami nerowymi.
Partnerstwo z Erikiem Radfordem thumb|left|Program dowolny Duhamel i Radforda na igrzyskach olimpijskich 2018
W sezonie 2010/2011 Duhamel zadebiutowała w parze z Erikiem Radfordem. Podczas mistrzostw Kanady zdobyli srebrny medal i kwalifikację na dwie docelowe imprezy sezonu. Na mistrzostwach czterech kontynentów 2011 wywalczyli srebro, zaś na mistrzostwach świata 2011 zajęli siódme miejsce, po tym jak podczas programu dowolnego Duhamel uderzyła Radforda w nos łokciem na początku tańca podczas obrotu w powietrzu. Duhamel proponowała przerwanie tańca po dostrzeżeniu krwi, ale Radford zadecydował, że nie potrzebuje przerwy. W kolejnym sezonie zaczęli regularnie stawać na podium zawodów z cyklu Grand Prix oraz rozpoczęli dominację w zawodach krajowych, która była nieprzerwana przez kolejne następne siedem lat. W 2013 roku zostali mistrzami czterech kontynentów i brązowymi medalistami mistrzostw świata w kanadyjskim London. Kolejny brązowy medal na mistrzostwach świata wywalczyli rok później.