Elewacja ogrodowa miała tylko pięć szeroko rozstawionych osi. Trzy środkowe osie miały parterowy portyk z balkonem wspartym na dwóch filarach i ośmiu kolummnach toskańskich. Balkon otaczała balustrada tralkowa. Nad płaskim dachem czterospadowym wznosił się belweder z czterema półkolistymi oknami, zwieńczony również tralkową balustradą. Nad belwederem była iglica, na której powiewała chorągiew herbowa właścicieli.
Stanisław Kognowicki przekomponował również dawny ogród dworski, tworząc rozległy park krajobrazowy typu angielskiego. Tylko frontowy gazon miał charakter ogrodu francuskiego. Stara i nowa część parku liczyły łącznie około 20 ha. Aleja lipowa miała prawie 3 km długości, aż do folwarku Stasin (obecnie wieś Stasinė).
Po I wojnie światowej majątek podupadł, gdy litewska reforma rolna przeprowadzona w 1922 roku zredukowała drastycznie obszar jego gruntów. Stanisław Kognowicki sprzedał ziemię w Stasinie i wyprowadził się do Wilna. W Łączynowie została jego córka, Zofia (1900–1985), zamężna za Karolem Henrykiem Zabiełłą (1868–1929), właścicielem majątku w Opitołokach i Łabunowie. W 1940 roku majątek Kognowickich upaństwowiono, a pałac zajęła dwuletnia szkoła rolnicza, którą po zakończeniu wojny zastąpiło technikum mechaniczne, a po kilku latach ponownie uplasowała się tu szkoła rolnicza.