Wykonawcy zawodów takich jak hafciarz czy złotnik byli zaliczani do rzemieślników, co niekorzystnie wpływało na ich status społeczny. López de Robredo otrzymał szlachectwo, ale dworzanie nie używali należnego mu tytułu „don”. Zdarzało się także, że nie zapraszano hafciarzy do przygotowywania i przedstawiania wzorów. Z tych powodów kilkakrotnie skarżył się królowi. Aby podkreślić swój status społeczny, wystąpił o pozwolenie na używanie uniformu, podobnego do tego, który nosili nadworni malarze, rzeźbiarze i szlifierze diamentów. Zaproponował również szczególny wzór haftu dla stroju swojego gremium. Otrzymał zgodę w lipcu 1798; prawdopodobnie z tej okazji zamówił portret u Francisca Goi. Wybór znanego portrecisty i jednego z faworytów hiszpańskiego dworu świadczy o ambicji Lópeza de Robredo. Goya mógł dobrze rozumieć aspiracje hafciarza, gdyż jego własna droga do kariery na dworze i pozycji w madryckim społeczeństwie nie była łatwa. Obraz powstał w 1798, roku zatwierdzenia uniformu, lub w 1799.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hafciarz Juan López de Robredo · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.