Kościół Najświętszego Serca Jezusowego w Dzietrznikach – ceglany rzymskokatolicki kościół parafialny zlokalizowany w Dzietrznikach (powiat wieluński, województwo łódzkie).
Historia Pierwszy modrzewiowy kościół, kryty gontem i wyposażony w trzy ołtarze zbudowali we wsi Paulini z Wielunia w XIV lub XV wieku. Z 1403 pochodzi pierwsza wzmianka o parafii dzietrznickiej (w 1444 wymieniono plebana Jakuba, a kolejny zapis umieszczono w 1498 z okazji wizyty arcybiskupa gnieźnieńskiego). W 1521 istniał we wsi kościół parafialny pod wezwaniem św. Katarzyny. Właścicielem wsi był wówczas Jan Łaski, prymas polski. Świątynię konsekrował biskup Adam Górski w 1625. Obiekt miał dzwonnicę, zakrystię i posadzkę z cegły, którą w 1730 zmieniono na drewnianą. Przed 1744 wzniesiono nową dzwonnicę. W początku XIX wieku zburzono wieżę albo też odsunięto ją od zachodniej ściany. W 1819 (kasata zakonów) parafię i kościół przejęli księża diecezjalni. Od 1850 kościół we wsi był filią parafii pątnowskiej. W 1895 zarządzono odwrócenie sytuacji. W 1908 obie parafie stały się niezależne od siebie. W 1896 do Dzietrznik przyjechał ks. Wacław Kokowski. Parafia liczyła wówczas 3600 osób, w związku z czym ksiądz zainicjował temat budowy nowego, większego kościoła. Budowę rozpoczęto w 1900 pod obecnym wezwaniem, a kamień węgielny wmurowano w 1901.