Protokolarz miasta Woźnik – zbiór rękopiśmiennych protokołów miasta Woźniki (woj. śląskie) z lat 1483–1598, zawierający najstarsze zachowane księgi miejskie zapisywane w języku polskim.
Dokument przechowywany jest w Archiwum Państwowym w Katowicach. Ma format wąskiego folio (tzw. dutki) o wymiarach 11x32 cm. Składa się ze 107 kart. Papier zabytku, nabywany na przestrzeni 115 lat, wykazuje przynajmniej pięć różnych znaków wodnych, z których najstarsze z XV w. wskazują na włoską proweniencję. Poszczególne arkusze zostały zebrane i wspólnie oprawione prawdopodobnie około 1860 przez Józefa Lompę, który w tym czasie zajmował się badaniem historii Woźnik. Również numeracja kart została wykonana w XIX wieku (zdarzają się w niej błędy, np. opuszczenia lub powtórzenia numerów stron). Podczas oprawy karty nie zostały dokładnie uporządkowane chronologicznie – w wielu miejscach tekst urywa się na końcu jednej karty, zaś jego dalszy ciąg znajduje się wiele kart dalej. Są również teksty, których początku lub zakończenia nie ma w ogóle, co świadczy, że część oryginalnych kart nie znalazła się w zbiorze. Prokotolarz został wydany w 1972 w opracowaniu Ludwika Musioła i Stanisława Rosponda.