Entity-component-system, często używany skrót ECS – wzorzec architektoniczny wykorzystywany głównie przy tworzeniu gier komputerowych i pozwalający na dużą elastyczność w projektowaniu całościowej architektury oprogramowania. Wzorzec wyróżnia trzy kluczowe elementy: jednostki (), komponenty () oraz systemy (). Bazuje na podejściu zwanym kompozycją ponad dziedziczenie () i rozwiązuje problem obecny w programowaniu obiektowym, gdzie poprzez dziedziczenie tworzone są rozbudowane hierarchie klas, które są trudne do modyfikowania oraz występuje w nich redundancja. ECS zapewnia izolację poszczególnych elementów, przejrzystość, modularność i łatwość rozszerzania kodu, jednakże problematyczne może okazać się tworzenie komunikacji pomiędzy poszczególnymi systemami.
Jednostki () mają identyfikator; sprawiają, że środowisko jest świadome istnienia indywidualnego obiektu oraz funkcjonują jako obiekty, na które składają się komponenty. Komponenty () to elementy zawierające dane, a nie logikę. Mogą być dołączane do jednostek, zapewniając im właściwości. Np. „komponent zdrowia” może być dołączony do „jednostki rycerza” i zapewnić mu zmienną typu integer lub float, która będzie odpowiadała za zdrowie postaci. System operuje i manipuluje komponentami.