Macierz transformacji ma istotne znaczenie w określaniu własności transformacyjnych obiektów geometrycznych (wektorów, tensorów), określonych w danym punkcie obszaru
(3) Niezerowanie się jakobianu gwarantuje, że wektory są nierównoległe do siebie, a więc tworzą bazę. W skrócie wektory te można zapisać jednym wyrażeniem
lub stosując konwencję sumacyjną Einsteina
gdzie sumuje się po powtarzającym się wskaźniku przyjmując
(4) Nieznikanie jakobianu w każdym punkcie gwarantuje też, że istnieje wzór odwrotny
gdzie sumuje się po powtarzającym się wskaźniku przyjmując
(5) Wzory (2) i (3) realizują wzajemne transformacje pomiędzy bazami: i
(6) Macierz jest odwrotna do macierzy co oznacza, że słuszna jest zależność
– sumujemy tu po wskaźniku
(7) Podobnie, słuszna jest zależność odwrotna
– sumujemy tu po wskaźniku
Uwaga: Wektory bazy są styczne odpowiednio do linii współrzędnych – nie są jednak ortogonalne jeśli linie współrzędnych w danym punkcie nie przecinają się pod kątami prostymi. Ponadto wektory te nie są unormowane do co więcej – ich długość może zmieniać się ze zmianą położenia w przestrzeni.