Kościół św. Wojciecha – drewniany kościół we Włocławku pod wezwaniem św. Wojciecha, rozebrany w 1881 roku.
Historia Kościół został zbudowany ok. 1639 roku. Podobnie jak kościół Wszystkich Świętych z klasztorem Franciszkanów był ufundowany przez Wojciecha i Dorotę Romatowskich.
W 1778 roku wojska rosyjskie rozważały kościół św. Wojciecha jako jedno z miejsc, w którym mogli zbudować we Włocławku cerkiew prawosławną. Plany te nie zostały zrealizowany, ponieważ wojska rosyjskie opuściły miasto.
W 1818 roku gmina ewangelicka wystąpiła do władz Królestwa Kongresowego o zgodę na sprawowanie nabożeństw w kościele św. Wojciecha. Komisja Rządowa Wyznania i Oświecenia Publicznego wydała zgodę 24 czerwca 1820 roku. Ówczesny biskup kujawsko-kaliski Andrzej Wołłowicz również wyraził zgodę i w dniach 17–18 marca 1821 roku zgodził się nieodpłatnie wydzierżawić kościół gminie ewangelickiej. Pierwsze nabożeństwo luterańskie zostało tu odprawione 31 maja 1821 roku przez pastora Georga Ortmanna.
Ponieważ gmina ewangelicka planowała budowę nowej świątyni, od tego momentu drewniany kościół zaczął popadać w ruinę.
Od 1829 roku w kościele mieściła się nowo powstała parafia ewangelicka we Włocławku.
Kościół św.