15 czerwca rząd i ugrupowania opozycyjne uzgodniły zawieszenie broni. Do czasu jego zawarcia zginęło w starciach ponad 170 osób zdaniem organizacji praw człowieka, natomiast zdaniem rządu liczba ofiar wynosiła 34. Protesty zostały wznowione już 16 czerwca, kiedy Ortega odrzucił apel zwierzchnika nikaraguańskiego Kościoła katolickiego kard. Leopoldo Brenesa o przeprowadzenie przyspieszonych wyborów prezydenckich. 23 czerwca grupy paramilitarne ostrzelały uniwersytet w stolicy kraju.
W lipcu bojówki prezydenckie pobiły nuncjusza abp. Waldemara Sommertaga. Pod koniec tego samego miesiąca liczba zabitych wzrosła do 448 zabitych, a zdaniem administracji rządowej do 195. Do tego czasu na ulicach powszechne stały się barykady wznoszone z ulicznego bruku, worków z piaskiem i spalonych samochodów. W walkach demonstranci stosowali też ładunki własnej produkcji, a siły porządkowe i prorządowe bojówki ostrą amunicję. W wyniku walk zamknięto część usług publicznych, zaczęło też dochodzić do grabieży. Władze zabroniły również leczenia rannych w protestach przez publiczne szpitale, w związku z czym byli oni często opatrywani w kościołach.