56.

Niestety żadna z jego "światowych organizacji buddyjskich" ani nie rozwinęła się, ani nie przetrwała, głównie z powodu braku delegatów europejskich, którzy okazywali się niebuddyjscy.

W 1928 r. po spotkaniu w czerwcu z Czangiem Kaj-szekiem Taixu wraz z dwoma świeckimi zwolennikami udał się 11 sierpnia w 9-miesięczną podróż do Francji, Anglii, Niemiec i Stanów Zjednoczonych. Był pierwszym chińskim mnichem, który chodził po europejskich ulicach, więc wzbudził ogromne zainteresowanie i traktowany był jak dygnitarz. Ponieważ dysponował pieniędzmi, wsparł europejskie grupy buddyjskie. Przeznaczył 5000 franków na założenie Światowego Instytutu Buddyjskiego, którego celem miało być zjednoczenie buddyzmu i nauki oraz praca misjonarska w świecie. Wszystko to wywarło wielkie wrażenie na jego europejskich wyznawcach, a mimo tego nikt za nim nie poszedł. Tym niemniej zachęcony kontaktami, które nawiązał, powrócił w maju 1929 roku do ChinHolmes Welch, The Buddhist Revival in China. Str. 59-62.